Bankalar İkinci Evimiz Oldu

[-]Normal[+]

Eskiden bankanın yolunu hiç bilmezdik. Ticaret erbabının dışında ahaliden bankayla işi olanlar ya çocuklarının kumbaralarına para yatırmak için giderler, ya da birikimlerini güvence altına alıp saklamak adına.

O zamanlar faizler bugünkünden daha düşük olduğu için enflasyonsuz dönemlerde yani, kırk yıl önce banka Gölcük'te zaten adet olarak da birkaç taneydi de, yollarını pek biz bilmezdik.

Bankalar, Amiral Sağlam Caddesi'nde bizim geçerken gördüğümüz, içinde de ne yapıldığını çok merak ettiğimiz yerlerdi.

Yani bize fazlasıyla yabancıydı. Çünkü o dönemlerde, kumbaralarına para atan çocuk sayısı da pek azdı.

Bankadan kumbara alınıp, içi doldurulsa da sıkışıklık anında para tekrar çekilir ve yeniden doldurulmaya çalışılırdı.

Kimsenin "Bankadan para çekeyip de, tatile gidelim, ev veya araba alayım, eşyalarımı yenileyeyim" diye bir arzusu ve çabası yoktu.

Bugün ise, adeta ikinci evimiz olan bankalar neredeyse yaşantımızın en önemli parçası gibi.

On milyon insan bankalardan kredi kullanıyormuş.

Düşünün, 18 yaşından küçüklerin kredi kullanma gibi bir yetenekleri olmadığına göre, demek ki her aileden bir kişi mutlaka ikinci adres olarak bankayı görmüş.

Ve yine bu on milyon kişinin kullandığı kredilerin toplamı da altı sıfırı atılmış, şimdiki paraya göre, 102 milyar lira. Eski paraya göre de 102 katrilyon lira.

Ve yine bankadan kullanılan paralarının 4 katrilyon liraya yakın bölümü de ne yazık ki ödenmemesi nedeniyle takibe ve icraya düşmüş.

Düşünün ahalinin halini. Millet ne hale gelmiş de, hala ortalıkta güllük gülistanlık manzara çizenler var. Bunlar neye göre konuşup, neye dayanıyorlar bilemem ama, milletin derdinden biraz ötede oldukları algılama şekillerinden belli.

Bu kadar moral bozucu yazıdan ve canınızı sıkan rakamlardan sonra size birkaç fıkra anlatalım da, haftasonunun bu ilk gününde biraz gülün ve neşelenebiliyorsanız biraz da neşelenin.

Geri izleme trackback