En iyi Temel fıkralarından biri…

Temel, Alman ve Fransız bir adada yamyamların eline düşer.

Elleri kütüklere arkadan bağlanmış vaziyette idamlarını beklerken yamyamların reisi şöyle der:

-"Hepinizin derisini yüzüp bizim için hayati önem taşıyan kanoların yapımında kullanacağız ama adetlerimize göre, son arzunuz her ne olursa olsun yerine getirilecektir."

Alman gerçekleştirilmesi imkânsız bir şey isterse ölümden yırtacağını düşünür ve buz gibi bira ile yanında kızarmış patates ister. Reisin talimatıyla patatesler kızartılır, batık bir Alman denizaltısından edinilen bira da Alman'a ikram edilince Alman şaşırır. Son ziyafetinden sonra herkesin gözü önünde derisi yüzülür ve derisinden kano yapar yamyamlar.

Fransız da en az 50 yıllık Fransız şarabı istediğini söyler. Reis, 2 adamını adanın arkasında 60 yıl önce karaya oturmuş olan Fransız ticaret gemisine gönderir ve mahzeninden getirtilen şarabı Fransız içtikten sonra onun da derisini yüzüp kano yaparlar.

Sıra kendisine gelince, yamyamların her şeyi tedarik edebildiğini fark eden Temel, son arzusu sorulduğunda, "Ver bakayım bana bir sigara, bir de yak onu" der ve sigaradan iki nefes çektirdikten sonra sigarayı kendi vücudunun değişik yerlerine bastırıp üzerinde söndürür ve şöyle der:

-"Alın size kano, deldim kanonuzu..."

İlişkimizi neden farklı yansıtırız?

Sevgilinizin özelliklerini abartmak çevrenizle olan ilişkilerinizi de etkilemeye başlar. Mutsuzluğunuzun anlaşılacağı kaygısı ile arkadaşlarınızla görüşmeyi sürekli olarak ertelersiniz. Sorunları gizlemek yerine çözüm bulma yoluna gitmelisiniz.

Kendinizi keşfedin... Eğer insanlara doğruyu söylemiyorsanız, bunun sebebini mutlaka ortaya çıkarın. İpuçlarını kullanarak, hem kendinize hem de ilişkinize duyduğunuz güveni artırabilirsiniz.

Gerçekte neyi saklamaya çalıştığınızı iyi düşünün. Sevgilinizin işini, eğitimini, görünüşünü veya size karşı ilgisizliğini mi makul göstermeye çalışıyorsunuz? Bu noktada kendinize "Bunun üstesinden gelebilir miyim?" diye sorun.

Eğer cevabınız "Evet" ise bu konuyla ilgili rahat olabilirsiniz. Erkek arkadaşınızın işinden utanıyorsanız, daha olumlu yönlerine odaklanmayı deneyin.

Size karşı ilgisizliğinden mi yakınıyorsunuz? Arkadaşlarınıza ve ailenize gerçek duygularınızı açın. Eğer siz mutluysanız, etrafınızdakiler de sizin mutluluğunuzu paylaşacaktır.

Pes etmeyin. Çevrenizdekiler ilişkiniz hakkında sizi sorguya başlarsa, onlara içinde bulunduğunuz durumdan hoşnut olduğunuzu söyleyin (tabi gerçekten öyle hissediyorsanız).

Eğer bir arkadaşınızın duygularını incitmemek için sevgiliniz hakkında kötü konuşuyorsanız, yalan söylemek yerine arkadaşlarınızla empati kurmayı deneyin.

Dürüstlüğü tercih edin. İlişkinizin zorda kaldığını duymaktan hoşlanan arkadaşlardan uzak durun. Bazı insanlar sorunlarınızdan beslenerek kendilerini daha iyi hissetme eğilimindedirler. Kendi problemlerini sizinle paylaşan ve size yardımcı olan arkadaşlarınızı yanınızdan ayırmayın.

Bir yıl daha bitiyor...

Bugün 2009'un 320. günü. Yeni yıla 45 gün var...

Biliyorum, böyle yazılar hep yeni yıla çok az bir zaman kala, hatta yılbaşı döneminde yazılır. Bu yüzden de pek çok şeye geç kalarak, pek çok şeyin farkına bile varmayarak değiştiririz tarihleri. 2010'a girmemize tam 45 gün var. Eğer hala telafi edebileceğiniz bir şeyler varsa, vakit de var anlayacağınız. Ne yapmak gerektiğini, nereden başlayacağınızı bilmiyorsanız, Murathan Mungan'ın satırları size yol göstersin...

"İşte bu kadar duru, bu kadar yalın, bu kadar el değmemiş,

Sıradan bir gerçeği daha kolları bağlı hayatımızın,

Bir şiire nasıl dahil edilir bir yılın son günleri...

Her sonda, her başlangıçta ve her defasında alır gibi bir başkasını karşımıza,

Perdeler çekip, ışıklar söndürüp oturup yatağın içinde bir başımıza,

Sorgulamak kendimizi...

Öğrenmek ikizin anadilini, ikinci belleğimizi,

Öğrenmek kendimizle hesaplaşmanın buzul ilişkilerini.

Bu aynaların dehlizlerinde gezinirken görürüz, karanlık günlerimizin kenar süslerini...

Biterken bir yılın son günleri,

Biliyoruz takvimler belirlemez değişimin mevsimlerini,

Gençlik ikindilerini,

Kargınmış bir çocuktuk büyüdüğümüzden beri...

Bir yıl daha bitiyor.

Düşlerim, tasalarım, yarım kalmış onca şey, her yıl biraz daha kısalıyor bir öncekinden.

Bana mı öyle geliyor, yoksa daha mı hızlı ilerliyor zaman insan yaşlanırken.

Kırdım mı, incittim mi birilerini?

Kimleri kazandım, yitirdiklerim kimler?

Kendimi yeniledim mi yaşadıklarımda?

Yeniden düşünmeliyim, dostluklarımı, ilişkilerimi...

Çoğalttım mı eksiklerimi?

Gözlerim çocukluk fotoğraflarımda mı kaldı?

Yitirdim mi yoksa masumiyetimi?

Borçlarımı ödedim mi?

Doğru seçtim mi soruların fiillerini?

Tırnaklarım kesilmiş, dişlerim fırçalanmış, saçlarım taranmış, giysilerim ütülü, odam düzenli mi?

Ödünç aldığım kitapları geri verdim mi?

Geri verdim mi aldıklarımı; aşkları, dostlukları, sevgileri, güvenleri, bağları?

Kitaplara, sayfalara, satırlara borcumu ödedim mi?

Yokladım mı duygularımı, hâlâ sevebiliyor muyum insanları?

Ovmalı gümüşlerimi, bakırlarımı, cila geçmeli ahşaplarıma. Ovmalı umutları...

Saklı tutmalı gelecek inancını, yarınları eksik etmemeli ağzımdan hançer kıvamındaki o karamizah tadını.

Şimdi oturup uzun bir hasretlik mektubu yazmalıyım.

Sonra köşe başından bir demet çiçek alıp öyle başlamalıyım akşama, yeni bir yıla.

Ama nedense her şeyin tadı dağılıyor ağzımda. Bir sap çiçek mi taşısam yoksa ağzımın kıyısında? Aydınlık rengi vursun diye gözlerimdeki buluta..."

Aklımda kalanlar...

"...Cezaevi yalnızca nefret oluşturur..."

Ernest HEMINGWAY - Çanlar Kimin İçin Çalıyor

Unutmayın!

· 16 Kasım Pazartesi, haşaratın gizlenmesi, Uluslararası Hoşgörü Günü

· 17 Kasım Salı, fırtına

· 18 Kasım Çarşamba, fırtına, Zilhicce: 1430

· 20 Kasım Cuma, fırtına, Dünya Çocuk Hakları Günü, Ağız ve Diş Sağlığı Haftası

· 21 Kasım Cumartesi, fırtına, Dünya Merhaba Günü

· 22 Kasım Pazar, Güneşin Yay "Kavs" burcuna girmesi, Diş Hekimliği kuruluşu ve Diş Hekimleri Bayramı: 1909