Yazalım Gölcükspor

Dün hani Gölcükspor'u yazacaktım ya, e tabi yazmadım. Çünkü gündemde Gölcük Platformu vardı.

Nefis bir hareket yapmıştım. Gölcük adına ve Gölcük için bir anda kendiliğinden oluşan bu platform, dün akşam ikinci kez Türk Metal Sendikası'nda toplandı. 10 Aralık İnsan Hakları Günü'nde müthiş bir kalabalıkla Atatürk Anıtı'na da çelenk koyup saygı duruşunda bulunduk ve birlikte İstiklal Marşımızı okuduk. Anıt'a koyduğumuz çelenge de şöyle yazmıştık: "Türkiye'yi seviyoruz, birlikte yaşamaktan mutluyuz."

İşte bu güzellikler nedeniyle bendeniz de Gölcükspor'u yazmayınca arkadaşlar dün yolumu çevirdiler. Kimi de telefon açıp güya şaka yaptı. Bana aynen şöyle söylediler: "Yazma diye rica mı ettiler?" Ben gaza maza gelmem ama gaz isteyenler bizim yan tarafta Medo var, ona uğrayıp bir güzel kurufasulye yiyebilirler. Bak o iyi gaz yapar. Sonra da Yasakdüzü Yaylası biriken gazları atmak için pek müsaittir. Oraya gidiniz, purusunuzu Körfez'e doğru veriniz, aman biraz da dikkat ediniz açık purusa soğuk hava ve rüzgar basur yapabilir. Şimdi benim gaza gelmediğimi mutlaka anlamışsınızdır.

Gelelim Gölcükspor'a. Bu takıma yazık günah değil mi? Takım resmen yerlerde sürünüyor ama bir pişkinlik, bir pişkinlik sormayın. Remzi Demirel'i istifa ettirdiler ya bütün iş bitti. Suçlu bulundu, iş Remzi Demirel'in üzerine yıkıldı. E peki bu takımın bu konuyla ilgili başka yakın sorumluları yok mu? Taraftar ve Gölcüklü bunlara istifa edin diyor, o lafı esas duyması gerenler sadece dedikodu yapıyorlar.

Gölcükspor para kazanma yeri değildir. Gölcükspor, Gölcük halkına hizmet etmenin futboldaki adresidir. Benim sevgili kardeşim İsmail Gençdemir ne yapsın? Neticede o, bu onurlu görevi benim ricamla kabul etti. Takıma ağabeylik, yönetime de başkanlık yapmanın dışında yapacağı fazla bir şey yok. 3 yıldır büyük sıkıntılara rağmen, sinir sistemi yıpranmasına rağmen, muhterem eşi de beni her gördüğü yerde: "Ah ağabey, kocamın başını derde soktun" demesine rağmen İsmail Gençdemir görevi sürdürüyor. Bir de yönetim kurulunda ceplerinden ve can-ı gönülden para veren arkadaşlar var. Onlar da takıma maddi olarak destek oluyorlar ve mutlaka takımın içinde bulunduğu duruma üzülüyorlar. Ancak üzülmekle hiçbir meselenin çözülmediği de ortada.

Gölcükspor'un adı maalesef "Yenmeyeni dövüyorlar"a çıkmış. Hani bunu şunun için söylüyorum; bir ayakkabı beğenirsiniz de fiyatı da 200 lira deyince size, ne diyorsun kardeşim karşı ki sokakta bu ayakkabıyı 100 liraya almayanı dövüyorlar, işte böyle bir şey. Benim sevgili arkadaşım İsmail Gençdemir'e görevi bıraktığım dönemde eski belediye başkanlarından ve halen Sosyal Hizmetler Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü görevini sürdüren İsmail Barış, Gölcükspor artık bir marka oldu demişti. Şimdi bu markanın ne yazık ki kargaya döndüğünü görüyoruz. Seyircisi bitmiş, özgüvenini kaybetmiş Gölcükspor ne yazık ki tarihinin yine en kötü dönemlerinden birini yaşıyor. O zaman Şehrül Emin işe el koyacak. Çünkü herkes biliyor ki Gölcükspor'a belediye maddi ve manevi destek olmak durumunda.

Belediye Başkanı şunu söyleyebilir: "Ben de en az yönetim kurulu üyeleri kadar katkı yapıyorsam ben konuşurum, ben tasarrufta bulunurum" diyebilir veya takımın başına şu kişi başkan olsun diyebilir. E meydan ortada buyurun yapın ama neticede Belediye Başkanı'nın da cebindeki paradan vermediğini herkes biliyor. Eğer Başkan Gölcükspor'a katkıda bulunuyorsa o katkılar da o makamda oturduğu için yapılıyor. Yani güç siz değil belediyedir.

İşte Gölcükspor'un durumu bu. Bunun adına ne derler diye soruyorsanız sokağa çıkarsınız, vatandaşla ve spor severlerle tek tek konuşursunuz, onlar size en güzel cevabı verirler. Ancak şimdi önemli olan takımın bir an önce düştüğü bu kötü durumdan kurtulmasıdır. Kendi sahasında dahi baklava ikram eder gibi tatlı tatlı puanları ikram eden Gölcükspor, bir an önce Gölcük halkına yakışır hale gelmeli. Başka çareniz yok!